Antikçağ Yunanlılarında evren anlamındaki kosmos terimi süs anlamına gelen kosmiyos’dan türemiştir. Yunan düşüncesi evreni, gök boşluğunun süsü olarak tasarlamıştır.
“Gerçekte Kaostu en önce meydana gelen, sonra da geniş göğüslü toprak, her şeyin daima sağlam durağı ve Eros, en güzeli olan ölümsüz tanrıların.” Hesiodos, Theogonia.
Kelime anlamı olarak ilk örnek anlamına gelirken, edebî eserlerde tekrarlanan imge, sembol, model veya evrensel deneyimi tanımlar. Arketipler macera veya semavî yükseliş gibi motifleri, tanınmış karakter tiplerini, elma veya yılan gibi sembolleri içerebilir. Arketip kavramını ortaya çıkışı Platon’a dayandırılabilir.
Teofani kelimesi Yunanca kökenlidir.Teo tanrı; phanien göstermek demektir.
İnsanda meydana getirdikleri yankılardan dolayı dış dünyanın bazı objeleri, kendi içinde sahip olduğu kutsalı algılama ihtiyacını karşılama gücüne sahiptir. Birdenbire ilahi bir gücün ortaya çıkışını veya onunla dolu olarak görünen şeyler “Teofani” olarak adlandırılır. Bunlar sezgisel bir şekilde algılanır insan kutsalla karşı kaşıya olduğunu hisseder. Bu deneyim genelde ortaktır. Yani herkesçe görülen ve bilinen objektif bir fenomendir.
Hiyerofani(hierophany) kelimesi yunancadan gelir. Hieros: kutsal, phainein: göstermek demektir. Ilahinin veya kutsalın, özellikle kutsal bir yerde, nesnede veya durumda meydana gelmesidir.
İnsan; ‘bu alemi aşkınlaştıran ve orada meydana gelen ve böylece de onu gerçek kılan mutlak hakikati yani kutsalı’ hiyerofoni ile keşfeder.
